Ek het gisteraand Running in Heels op die Style Network gekyk. Mense, neem dit my terug na mý klein begin in die genadelose tydskrifwese.

My eerste werk was as assistent vir die mode en skoonheidsredakteurs by… kom ons noem dit maar Geel Gousblommetjies tydskrif. Potpourri en prul vir die tuisteskepper. Maar agter die skerms het dit The Devil wears Prada na die kinderkrans laat lyk.

Die moderedaktrise was ’n uitgeteerde heks met ’n krom ruggraat en ’n iesegrimmige trek. Sy het in die gange afgeloop sonder om links of regs te kyk, soos ’n mummie in ontwerpersklere. Ek het aangeneem sy het ’n permanente pyn iewers want teen etenstyd het sy al ’n hele paar maal haar boonste lessenaarlaai oopgepluk waarin elke denkbare kodeïenpil bekend aan die farmakologie industrie aangehou is. As ’n mens haar iets vra het die kloof tussen haar wenkbroue dieper getrek en haar kraalogies het na die verste hoek van die plafon geskiet asof sy na ’n stem luister wat aan niemand anders hoorbaar is nie.

Die skoonheidsredaktrise was ’n walvis wat uit ’n ander halfrondte en ’n vorige eeu aan die Kaapse kus gestrand het. Ten spyte daarvan dat sy beide die Hollandse en Britse bewind in die kolonie beleef het was sy steeds ergerlik oor alles wat Afrikaans is, al is haar salaris betaal deur die lesers van die Afrikaanse tydskrif waar sy werk. My beste Amerikaanse aksent wanneer ek haar aanspreek in Engels (sy het geweier om Afrikaans te verstaan) ten spyt, het sy my by haar aversie ingesluit en een middag by ons kantore wat van mekaar afgeskort is met glas ingeskuifel. (Dit was verstaanbaar dat dit haar tot kort voor etenstyd geneem het om klaar gepleister te wees.) Sy het skielik in die gang gestop en vir my gekyk. Gelukkig kon sy nie te goed sien nie anders het sy my geskroei met haar vurige blik.

“Put up magazine covers all over this glass wall so I don’t have to see your face.”

Skaars mondig in die groot stad, was dit ’n gruwelike verminking van my onskuldige gemoed.

Ek wou ontroosbaar grens in die badkamer maar toe onthou ek die woorde van die nimlike diva Ivana Trump in haar dik Oos-Europese aksent “don’t get mad, get even.” Of so iets.

Soos ’n getroue slaaf het ek kombuis toe gegaan en die ou tannie se tee met ’n goeie skoot entoesiasme gaan skink…!

Ek probeer myself daaraan herinner om die goeie te vind in mense en momente want dit is sinneloos om skoonheid met grimering of klere te orkestreer as jy eintlik ’n monster is. Terwyl my reis na ware skoonheid vir die res van my lewe “onder konstruksie” sal wees, het ek in amper ’n dekade in die media geleer wat wél werk ten opsigte van oppervlakkige skoonheid. Hier is die dinge waaraan ek glo:

1. VELSORG Creme de la Mer. Ek het nog geen bevogtiger gevind wat naby dit kom nie. Vir my is dit elke sent werd. Ek gaan altyd terug hiernatoe en verkies om dit op enige gegewe oomblik in my kas te hê.

2. GRIMERING Kry die onderlaag wat by jou velkleur pas. Onderlaag moet bevogtigend wees en ’n geel ondertoon hê, nie pienk en droog nie anders sal jy aangeplak lyk. Jou onderlaagkleur verander gewoonlik as die seisoen verander of as jy siek is.

3. VERBLOEMER Bobbi Brown. Ek praat hier van ’n dikkerige room enkele skakerings ligter as jou onderlaag wat jy onder jou ogies gebruik om donker kringe mee weg te steek. Alle Hollywood sterre dra dit, waarom nie jy nie? Leer om dit soos ’n grimeerkunstenaar aan te wend. Dit vat baie oefening maar as dit jou tien jaar jonger laat lyk is dit mos nodig! Die Bobbi grimeerkunstenaars bied komplimentere lesse aan.

4. HARE Sebastian Laminates sjampoe gee onvergelykbare glans aan jou hare. Ek sweer hierby vandat ek 17 jaar oud is. Hulle het ook die beste haarkleurmiddel – ’n reeks bekend as Colorshines of Cellophanes - wat geen ammonnia of peroksied bevat nie (en dus hoegenaamd geen skade aan jou hare doen nie) en absoluut natuurlik lyk. Ongelukkig kry mens nie meer die haarkleur plaaslik nie so jy moet dit op die internet bestel. Dis egter 101% die moeite werd.

5. WENKBROUE Met Tweezerman tweezers sal jy die mooiste wenkbroue verkry. En jy sal nooit weer met iets anders pluk nie.

6. STILERING GHD haarysters. Krul, kartel of sygladde reguit hare. Waarvan jy ook al hou, hierdie stileertang kan enige iets met die mees goddelose haartekstuur in ’n japtrap regkry. Ek het een van die eerstes wat daar in Suid-Afrika was gekry en hy hou nog steeds. Ek is so gek oor GHD ek het dit al telkemale as verjaardaggeskenke vir mense gegee.

7. DIEET Salm en cranberry sap. Aanvullings met omega vetsure, sink en biotien is wonderlik. En as jy sukkel met aknee is ’n voorskrif vir Roaccutane tablette die enigste waarborg om vir altyd met aknee klaar te speel en jouself aknee littekens te spaar. Ek gee nie om wat mense mompel oor newe-effekte nie. Almal wat ek ken wat dit gebruik het, het pragtige velle en is blakend gesond. Mense mor altyd oor goed wat goed werk se prys of vertel bangmaakstories oor wat jou kan oorkom as jy dit gebruik. Gaan jy nou aanploeter met ’n pizza gesig en nonsens stories, of gaan jy op korttermyn ’n pil sluk en vir die res van jou lewe ’n vlekkelose vel hê?

Kies om mooier te lyk. Kies om mooier te wees. Met ander en met jouself. Dit is dit werd en jy het die wonderlikste mag – om te kan kies. Soos L’Oreal se leuse deesdae lui “you’re worth it, if you want it.”

LAAT GERUS VAN JOU HOOR WAT JOU STAATMAKER MOOIMAAKGOED IS SODAT ONS DIT MET DIE ANDER FINESSE-LESERS KAN DEEL!

Gepos 2009/04/15 onder FABULOUS - lewe agter die skerms. RSS 2.0 feed. Lewer kommentaar