Boer soos ‘n vrou is soos ‘n sepie en komedie in een!
Met die SABC wat nou besluit het om 500 miljoen aan plaaslike vervaardigde inhoud te sny, kan ek net dink hoeveel vervaardigers en hul werknemers sit met die hande in die hare.
Die vervaardiging van tientalle reekse (volgens Beeld is dit honderde reekse) soos die natuurbearingsreeks 50/50, is vir ’n onbetaalde tyd uitgestel.
Klassieke lafenis
Haai in die dolle gejaag na wind van een keertyd tot ’n ander is dit soms net lekker om agteroor te sit en te ontspan….en na strelende klassieke klanke te luister.
Hoe op dees aarde jongmense vandag na al daai raserige doef-doef en rap en hip-hop-musiek luister, weet ek nie.
Ek het in ’n klassieke huis grootgeword en het dus klassieke ore (ek sing so nou en dan koor). My pa het in Truk se operakoor gesing en ek het vandag wonderlike herhinneringe van hoe ek met sy lieflike tenoorstem in die oggende - toe ek op laer skool was - wakker geword het. Hy het arias uit operas soos La Traviata, Il Travatore en La Boheme geoefen.
Ek het my eerste opera - Il Travatore - bygewoon toe ek agt jaar oud was. Die koorlede en ander sangers se families is na die repetisie voor die groot openingsaand genooi en as kind het ek my verwonder aan die wonderlike atmosfeer in die Opera by die Staatsteater. Ek het selfs tot heel voor tot by die verhoog geloop om te gaan loer hoe die orkes hul instrumente stem - Leo Quale was die dirigent. Dit was ’n belewenis wat my hoendervel gegee het.
En sedertdien moet elke dag my ‘doepa’ klassieke musiek inkry, dit is soos bloed deur my are. Ongelukkig kom ek so min by klassieke uitvoerings of opera-vertonings uit.
Maar so land ek toe Donderdagaand by Foxwood-teater in Houghton waar die bariton Christiaan Snyman en die sopraan Ronette Botha optree. Christiaan (35) wat in Klerksdorp grootgeword het, woon en werk deesdae in Duitsland. Ronette (sy is van die Oos Rand) het sopas ’n beurs gewen om in Londen te gaan studeer. Albei het onder Nellie du Toit studeer. Wat ’n manjifieke program was dit nie! Christiaan en Ronette het albei werke van Mozart uitgevoer en Ronette het selfs gewys hoe veelsydig sy is en ook ‘n liedjie van Gershwin gesing: Someone to watch over me. Christiaan het ook twee meer moderne werke uit Camelot gedoen.
Michael Nay, wat die twee sangers begelei het, het hom baie goed van sy taak gekwyt.
Dit was werklik ’n besielende ervaring en ek het weer eens besef hoeveel wonderlike talent in Suid-Afrika is - of oplewer.
Ek moet net as ’n naskrif opmerk: Foxwood House in Houghton (die eienaars is Jan Groenewald en Pieter de Vos) is ook ’n ware lafenis vir die siel en gemoed. Kyk gerus op Foxwood se webwerf www.foxwood.co.za na al die wonderlike vertonings wat by die teater aangebied word. (Op die oomblik word Jan Groenewald se ’n Tyd om lief te hê Sondae by die teater aangebied).
En dan is die kos by Foxwood ook uit die boeke. Jy kan die teater met ’n heerlike buffet-ete kombineer, of net daar gaan eet. Lekker boerekos soos jou ma of ouma dit gemaak het….en probeer gerus die hoenderpastei. Foxwood House se tuin is seker een van die mooistes in Johannesburg (dit voel of jy in Knysna se Tuin van Eden is) en die ou herehuis is in die regte Herbert Baker-styl en propvol interessante antieke besienswaardighede. En o ja, die huis is nogals famous, want dit is die buite-aansig van die Villa Rosa-huis wat ons daagliks in die kykNETsepie Villa Rosa sien.
Glo my, as jy een keer by Foxwood lafenis vir jou siel gesoek het en jou innerlike met die wonderlike spyse gevoed het, wil jy weer teruggaan!
Jippie…die lente is in aankoms…..staan bietjie stil
Die weke spoed verby….en dit is asof die jaareinde al hoe haastiger raak, amper soos ’n stoomtrein wat jaag om betyds by sy bestemming te wees. En let wel, ek sê stoom, want ons almal begin dan stoom afblaas!
So met die einde van die jaar begin al die afskeids- en Kersfunksies en dit is amper of ons onsself verloor in hierdie dolle gejaag…
Met die lente in die lug besef ’n mens weer eens die wonder van die natuur…en dit is amper of mens dan gelukkig bietjie tot stilstand gedwing word…..
Maar praat van tot stilstand geruk word….
Ek was gister by die roudiens van prof. Willem de Klerk, hy was ’n mentor vir so baie mense in die lewe. Ek het hom op sesjarige ouderdom leer ken, toe hy Gereformeerde predikant van die Totiusdal gemeente in Pretoria was. Hy en sy eerste vrou, Elzabe, en my ouers was goeie huisvriende en ons kinders het heerlik saam met die De Klerkies gespeel.
In my matriekjaar (die De Klerks het toe intussen Potch toe verhuis) het ek en my ouers by oom Wimpie en tannie Elzabe gaan kuier. Ek moes op daardie stadium besluit wat ek sou gaan swot….my ma was vreeslik trots dat ek op daardie stadium oorweeg het om kleuterskoolonderwyseres te word….want sy was ’n Graad 2-juffrou en soos enige ma, wou sy graag dat een van haar kroos in haar voetspore volg.
Ek sou Pote (Potchefstroom Onderwyskollege) toe en nadat ek die streng reëls onder oë gehad het (en tot my ma se ontsteltenis in die asblik gegooi het) het ek besluit….basta! nie nog ’n hoër skool nie.
Met ons kuiertjie by die De Klerks het oom Wimpie my eenkant toe geroep en vir my vertel van die wonderlike nuwe kursus op die Puk (BA Kommunikasiekunde) en heel rebels besluit ek om toe joernalistiek te gaan swot. En ek sleep toe op die koop toe ’n paar skoolpelle saam om Komm-kunde saam met my te gaan swot.
Gister het ek besef hoe bevoorreg ek tot dusver was om joernalistiek te kon swot en al die jare joernalis te wees….die ongelooflike wonderlike mense wat my pad gekruis het, die reise wat ek kon meemaak, die ondervindings wat ek met so baie spesiale mense kon deel…
Maar gister se roudiens het so baie van ons tot stilstand geruk, want oom Wimpie se afskeidsbrief het baie stof tot nadenke nagelaat. As hy sy lewe weer kon oorhê, het hy geskryf, sou hy meer tyd in die natuur en gesellig saam met mense wou verkeer.
Geniet die lente wat nou in aankoms is!
Viva alle vroue! Viva!
Dis Maandag Vrouedag en vir baie vroue ’n dag van luilekker bederf, salig by die huis bly of watookal.
Party vroue gaan spa’s toe, ander woon funksies by waar vroueregte ensomeer bespreek word, ander drink net heerlik wyn of sjampanje.
Ander nou ja, werk….
Ons vroue-joernaliste is nie so geseënd nie - want heelparty van ons is van die talle vroue wat werk op vakansiedae. En wrintiewaar ook op Vrouedag. Verpleegsters, nooddienste, verkeersbeamptes, polisievroue ens werk ook op vakansiedae. As jy ’n joernalis is - of seker in ’n beroep soos verpleegster is - word dit maar deel van jou lewe en jy aanvaar dit so. Vakansiedae is dus ’n luukse!
Maar terug by vanjaar se Vrouedag - onthou om Sondag die Rapport te koop en die artikel (deur die uwe) oor Anna-Mart van der Merwe in die Rapport Tydskrif te lees. Anna-Mart is so ’n spesiale vrou met spesiale kwaliteite, en ons het besluit om haar te kies vir Vrouedag. (Binnelanders-kykers sien haar nou in die reeks as prof. Leonora Hanekom, ’n deskundige op haar gebied van endokrinologie.)
Ek wonder net so op die vooraand van Vrouedag….hoeveel vroue weet regtig waarom ons hier in Suid-Afrika ons eie Vrouedag het? Wel in 1956 het 20 000 vroue in Suid-Afrika hul stemme dik gemaak. Swart Vroue. Hulle het opgeruk Uniegebou toe. Maar ek kon nie mooi uitvind waaroor hulle hul stemme dik gemaak het nie? (Dalk weet een van die lesers en kan insette gee.) Ek neem aan dit was om vir vroueregte te veg, maar watse vroueregte? Gelykheid? Stemreg?
Tannie Milla Louw (Tannie Schoeman van 7de laan-faam) vertel my dat talle wit vroue in 1938 opgeruk het Voortrekkermonument toe….en ek kon tot op hede ook nie so mooi uitvind waaroor die betoging gegaan het nie? (So laat weet ons, asseblief Finesse-lesers!)
Internasionale Vrouedag word amptelik op 8 Maart swarsoor die wêreld gevier. Internasionale Vrouedag het ook ’n lang - interessante - geskiedenis.
Volgens die internet word Internasionale Vrouedag al sedert die begin van die 19de eeu gevier. Tydens die era was daar ’n groot omwenteling in die industriële wêreld en ’n groot bevolkingsaanwas en die begin van nuwe radikale ideologieë.
Die erge onderdrukking van vroue het in 1908 daartoe aanleiding gegee dat vroue hul monde begin opmaak het en betoog het. In daardie jaar het 15 000 vroue deur die strate van New York City gemarsjeer en op korter ure, beter betaling en stemreg aangedring.
In ooreenkoms met ’n verklaring deur die Sosialistiese Patrty van Amerika is die eerste amptelike Nasionale Vrouedag op 28 Februarie in Amerika gevier. Tot en met 1913 is Nasionale Vrouedag op die laaste Sondag in Februarie gevier. Later het dit toe 8 Maart geword.
Ek sal Maandag maar so stil-stil Vrouedag op my selwers agter my rekenaar vier…..en natuurlik jaloers wees op al die ander gelukkige en bevoorregte vroue wat kan uitspan.
Gelukkige Vrouedag alle Finesse-lesers!
Met die SABC wat nou besluit het om 500 miljoen aan plaaslike vervaardigde inhoud te sny, kan ek net dink hoeveel vervaardigers en hul werknemers sit met die hande in die hare.
Die vervaardiging van tientalle reekse (volgens Beeld is dit honderde reekse) soos die natuurbearingsreeks 50/50, is vir ’n onbetaalde tyd uitgestel.
Klassieke lafenis
Haai in die dolle gejaag na wind van een keertyd tot ’n ander is dit soms net lekker om agteroor te sit en te ontspan….en na strelende klassieke klanke te luister.
Hoe op dees aarde jongmense vandag na al daai raserige doef-doef en rap en hip-hop-musiek luister, weet ek nie.
Ek het in ’n klassieke huis grootgeword en het dus klassieke ore (ek sing so nou en dan koor). My pa het in Truk se operakoor gesing en ek het vandag wonderlike herhinneringe van hoe ek met sy lieflike tenoorstem in die oggende - toe ek op laer skool was - wakker geword het. Hy het arias uit operas soos La Traviata, Il Travatore en La Boheme geoefen.
Ek het my eerste opera - Il Travatore - bygewoon toe ek agt jaar oud was. Die koorlede en ander sangers se families is na die repetisie voor die groot openingsaand genooi en as kind het ek my verwonder aan die wonderlike atmosfeer in die Opera by die Staatsteater. Ek het selfs tot heel voor tot by die verhoog geloop om te gaan loer hoe die orkes hul instrumente stem - Leo Quale was die dirigent. Dit was ’n belewenis wat my hoendervel gegee het.
En sedertdien moet elke dag my ‘doepa’ klassieke musiek inkry, dit is soos bloed deur my are. Ongelukkig kom ek so min by klassieke uitvoerings of opera-vertonings uit.
Maar so land ek toe Donderdagaand by Foxwood-teater in Houghton waar die bariton Christiaan Snyman en die sopraan Ronette Botha optree. Christiaan (35) wat in Klerksdorp grootgeword het, woon en werk deesdae in Duitsland. Ronette (sy is van die Oos Rand) het sopas ’n beurs gewen om in Londen te gaan studeer. Albei het onder Nellie du Toit studeer. Wat ’n manjifieke program was dit nie! Christiaan en Ronette het albei werke van Mozart uitgevoer en Ronette het selfs gewys hoe veelsydig sy is en ook ‘n liedjie van Gershwin gesing: Someone to watch over me. Christiaan het ook twee meer moderne werke uit Camelot gedoen.
Michael Nay, wat die twee sangers begelei het, het hom baie goed van sy taak gekwyt.
Dit was werklik ’n besielende ervaring en ek het weer eens besef hoeveel wonderlike talent in Suid-Afrika is - of oplewer.
Ek moet net as ’n naskrif opmerk: Foxwood House in Houghton (die eienaars is Jan Groenewald en Pieter de Vos) is ook ’n ware lafenis vir die siel en gemoed. Kyk gerus op Foxwood se webwerf www.foxwood.co.za na al die wonderlike vertonings wat by die teater aangebied word. (Op die oomblik word Jan Groenewald se ’n Tyd om lief te hê Sondae by die teater aangebied).
En dan is die kos by Foxwood ook uit die boeke. Jy kan die teater met ’n heerlike buffet-ete kombineer, of net daar gaan eet. Lekker boerekos soos jou ma of ouma dit gemaak het….en probeer gerus die hoenderpastei. Foxwood House se tuin is seker een van die mooistes in Johannesburg (dit voel of jy in Knysna se Tuin van Eden is) en die ou herehuis is in die regte Herbert Baker-styl en propvol interessante antieke besienswaardighede. En o ja, die huis is nogals famous, want dit is die buite-aansig van die Villa Rosa-huis wat ons daagliks in die kykNETsepie Villa Rosa sien.
Glo my, as jy een keer by Foxwood lafenis vir jou siel gesoek het en jou innerlike met die wonderlike spyse gevoed het, wil jy weer teruggaan!
Haai in die dolle gejaag na wind van een keertyd tot ’n ander is dit soms net lekker om agteroor te sit en te ontspan….en na strelende klassieke klanke te luister.
Hoe op dees aarde jongmense vandag na al daai raserige doef-doef en rap en hip-hop-musiek luister, weet ek nie.
Ek het in ’n klassieke huis grootgeword en het dus klassieke ore (ek sing so nou en dan koor). My pa het in Truk se operakoor gesing en ek het vandag wonderlike herhinneringe van hoe ek met sy lieflike tenoorstem in die oggende - toe ek op laer skool was - wakker geword het. Hy het arias uit operas soos La Traviata, Il Travatore en La Boheme geoefen.
Ek het my eerste opera - Il Travatore - bygewoon toe ek agt jaar oud was. Die koorlede en ander sangers se families is na die repetisie voor die groot openingsaand genooi en as kind het ek my verwonder aan die wonderlike atmosfeer in die Opera by die Staatsteater. Ek het selfs tot heel voor tot by die verhoog geloop om te gaan loer hoe die orkes hul instrumente stem - Leo Quale was die dirigent. Dit was ’n belewenis wat my hoendervel gegee het.
En sedertdien moet elke dag my ‘doepa’ klassieke musiek inkry, dit is soos bloed deur my are. Ongelukkig kom ek so min by klassieke uitvoerings of opera-vertonings uit.
Maar so land ek toe Donderdagaand by Foxwood-teater in Houghton waar die bariton Christiaan Snyman en die sopraan Ronette Botha optree. Christiaan (35) wat in Klerksdorp grootgeword het, woon en werk deesdae in Duitsland. Ronette (sy is van die Oos Rand) het sopas ’n beurs gewen om in Londen te gaan studeer. Albei het onder Nellie du Toit studeer. Wat ’n manjifieke program was dit nie! Christiaan en Ronette het albei werke van Mozart uitgevoer en Ronette het selfs gewys hoe veelsydig sy is en ook ‘n liedjie van Gershwin gesing: Someone to watch over me. Christiaan het ook twee meer moderne werke uit Camelot gedoen.
Michael Nay, wat die twee sangers begelei het, het hom baie goed van sy taak gekwyt.
Dit was werklik ’n besielende ervaring en ek het weer eens besef hoeveel wonderlike talent in Suid-Afrika is - of oplewer.
Ek moet net as ’n naskrif opmerk: Foxwood House in Houghton (die eienaars is Jan Groenewald en Pieter de Vos) is ook ’n ware lafenis vir die siel en gemoed. Kyk gerus op Foxwood se webwerf www.foxwood.co.za na al die wonderlike vertonings wat by die teater aangebied word. (Op die oomblik word Jan Groenewald se ’n Tyd om lief te hê Sondae by die teater aangebied).
En dan is die kos by Foxwood ook uit die boeke. Jy kan die teater met ’n heerlike buffet-ete kombineer, of net daar gaan eet. Lekker boerekos soos jou ma of ouma dit gemaak het….en probeer gerus die hoenderpastei. Foxwood House se tuin is seker een van die mooistes in Johannesburg (dit voel of jy in Knysna se Tuin van Eden is) en die ou herehuis is in die regte Herbert Baker-styl en propvol interessante antieke besienswaardighede. En o ja, die huis is nogals famous, want dit is die buite-aansig van die Villa Rosa-huis wat ons daagliks in die kykNETsepie Villa Rosa sien.
Glo my, as jy een keer by Foxwood lafenis vir jou siel gesoek het en jou innerlike met die wonderlike spyse gevoed het, wil jy weer teruggaan!
Jippie…die lente is in aankoms…..staan bietjie stil
Die weke spoed verby….en dit is asof die jaareinde al hoe haastiger raak, amper soos ’n stoomtrein wat jaag om betyds by sy bestemming te wees. En let wel, ek sê stoom, want ons almal begin dan stoom afblaas!
So met die einde van die jaar begin al die afskeids- en Kersfunksies en dit is amper of ons onsself verloor in hierdie dolle gejaag…
Met die lente in die lug besef ’n mens weer eens die wonder van die natuur…en dit is amper of mens dan gelukkig bietjie tot stilstand gedwing word…..
Maar praat van tot stilstand geruk word….
Ek was gister by die roudiens van prof. Willem de Klerk, hy was ’n mentor vir so baie mense in die lewe. Ek het hom op sesjarige ouderdom leer ken, toe hy Gereformeerde predikant van die Totiusdal gemeente in Pretoria was. Hy en sy eerste vrou, Elzabe, en my ouers was goeie huisvriende en ons kinders het heerlik saam met die De Klerkies gespeel.
In my matriekjaar (die De Klerks het toe intussen Potch toe verhuis) het ek en my ouers by oom Wimpie en tannie Elzabe gaan kuier. Ek moes op daardie stadium besluit wat ek sou gaan swot….my ma was vreeslik trots dat ek op daardie stadium oorweeg het om kleuterskoolonderwyseres te word….want sy was ’n Graad 2-juffrou en soos enige ma, wou sy graag dat een van haar kroos in haar voetspore volg.
Ek sou Pote (Potchefstroom Onderwyskollege) toe en nadat ek die streng reëls onder oë gehad het (en tot my ma se ontsteltenis in die asblik gegooi het) het ek besluit….basta! nie nog ’n hoër skool nie.
Met ons kuiertjie by die De Klerks het oom Wimpie my eenkant toe geroep en vir my vertel van die wonderlike nuwe kursus op die Puk (BA Kommunikasiekunde) en heel rebels besluit ek om toe joernalistiek te gaan swot. En ek sleep toe op die koop toe ’n paar skoolpelle saam om Komm-kunde saam met my te gaan swot.
Gister het ek besef hoe bevoorreg ek tot dusver was om joernalistiek te kon swot en al die jare joernalis te wees….die ongelooflike wonderlike mense wat my pad gekruis het, die reise wat ek kon meemaak, die ondervindings wat ek met so baie spesiale mense kon deel…
Maar gister se roudiens het so baie van ons tot stilstand geruk, want oom Wimpie se afskeidsbrief het baie stof tot nadenke nagelaat. As hy sy lewe weer kon oorhê, het hy geskryf, sou hy meer tyd in die natuur en gesellig saam met mense wou verkeer.
Geniet die lente wat nou in aankoms is!
Die weke spoed verby….en dit is asof die jaareinde al hoe haastiger raak, amper soos ’n stoomtrein wat jaag om betyds by sy bestemming te wees. En let wel, ek sê stoom, want ons almal begin dan stoom afblaas!
So met die einde van die jaar begin al die afskeids- en Kersfunksies en dit is amper of ons onsself verloor in hierdie dolle gejaag…
Met die lente in die lug besef ’n mens weer eens die wonder van die natuur…en dit is amper of mens dan gelukkig bietjie tot stilstand gedwing word…..
Maar praat van tot stilstand geruk word….
Ek was gister by die roudiens van prof. Willem de Klerk, hy was ’n mentor vir so baie mense in die lewe. Ek het hom op sesjarige ouderdom leer ken, toe hy Gereformeerde predikant van die Totiusdal gemeente in Pretoria was. Hy en sy eerste vrou, Elzabe, en my ouers was goeie huisvriende en ons kinders het heerlik saam met die De Klerkies gespeel.
In my matriekjaar (die De Klerks het toe intussen Potch toe verhuis) het ek en my ouers by oom Wimpie en tannie Elzabe gaan kuier. Ek moes op daardie stadium besluit wat ek sou gaan swot….my ma was vreeslik trots dat ek op daardie stadium oorweeg het om kleuterskoolonderwyseres te word….want sy was ’n Graad 2-juffrou en soos enige ma, wou sy graag dat een van haar kroos in haar voetspore volg.
Ek sou Pote (Potchefstroom Onderwyskollege) toe en nadat ek die streng reëls onder oë gehad het (en tot my ma se ontsteltenis in die asblik gegooi het) het ek besluit….basta! nie nog ’n hoër skool nie.
Met ons kuiertjie by die De Klerks het oom Wimpie my eenkant toe geroep en vir my vertel van die wonderlike nuwe kursus op die Puk (BA Kommunikasiekunde) en heel rebels besluit ek om toe joernalistiek te gaan swot. En ek sleep toe op die koop toe ’n paar skoolpelle saam om Komm-kunde saam met my te gaan swot.
Gister het ek besef hoe bevoorreg ek tot dusver was om joernalistiek te kon swot en al die jare joernalis te wees….die ongelooflike wonderlike mense wat my pad gekruis het, die reise wat ek kon meemaak, die ondervindings wat ek met so baie spesiale mense kon deel…
Maar gister se roudiens het so baie van ons tot stilstand geruk, want oom Wimpie se afskeidsbrief het baie stof tot nadenke nagelaat. As hy sy lewe weer kon oorhê, het hy geskryf, sou hy meer tyd in die natuur en gesellig saam met mense wou verkeer.
Geniet die lente wat nou in aankoms is!
Viva alle vroue! Viva!
Dis Maandag Vrouedag en vir baie vroue ’n dag van luilekker bederf, salig by die huis bly of watookal.
Party vroue gaan spa’s toe, ander woon funksies by waar vroueregte ensomeer bespreek word, ander drink net heerlik wyn of sjampanje.
Ander nou ja, werk….
Ons vroue-joernaliste is nie so geseënd nie - want heelparty van ons is van die talle vroue wat werk op vakansiedae. En wrintiewaar ook op Vrouedag. Verpleegsters, nooddienste, verkeersbeamptes, polisievroue ens werk ook op vakansiedae. As jy ’n joernalis is - of seker in ’n beroep soos verpleegster is - word dit maar deel van jou lewe en jy aanvaar dit so. Vakansiedae is dus ’n luukse!
Maar terug by vanjaar se Vrouedag - onthou om Sondag die Rapport te koop en die artikel (deur die uwe) oor Anna-Mart van der Merwe in die Rapport Tydskrif te lees. Anna-Mart is so ’n spesiale vrou met spesiale kwaliteite, en ons het besluit om haar te kies vir Vrouedag. (Binnelanders-kykers sien haar nou in die reeks as prof. Leonora Hanekom, ’n deskundige op haar gebied van endokrinologie.)
Ek wonder net so op die vooraand van Vrouedag….hoeveel vroue weet regtig waarom ons hier in Suid-Afrika ons eie Vrouedag het? Wel in 1956 het 20 000 vroue in Suid-Afrika hul stemme dik gemaak. Swart Vroue. Hulle het opgeruk Uniegebou toe. Maar ek kon nie mooi uitvind waaroor hulle hul stemme dik gemaak het nie? (Dalk weet een van die lesers en kan insette gee.) Ek neem aan dit was om vir vroueregte te veg, maar watse vroueregte? Gelykheid? Stemreg?
Tannie Milla Louw (Tannie Schoeman van 7de laan-faam) vertel my dat talle wit vroue in 1938 opgeruk het Voortrekkermonument toe….en ek kon tot op hede ook nie so mooi uitvind waaroor die betoging gegaan het nie? (So laat weet ons, asseblief Finesse-lesers!)
Internasionale Vrouedag word amptelik op 8 Maart swarsoor die wêreld gevier. Internasionale Vrouedag het ook ’n lang - interessante - geskiedenis.
Volgens die internet word Internasionale Vrouedag al sedert die begin van die 19de eeu gevier. Tydens die era was daar ’n groot omwenteling in die industriële wêreld en ’n groot bevolkingsaanwas en die begin van nuwe radikale ideologieë.
Die erge onderdrukking van vroue het in 1908 daartoe aanleiding gegee dat vroue hul monde begin opmaak het en betoog het. In daardie jaar het 15 000 vroue deur die strate van New York City gemarsjeer en op korter ure, beter betaling en stemreg aangedring.
In ooreenkoms met ’n verklaring deur die Sosialistiese Patrty van Amerika is die eerste amptelike Nasionale Vrouedag op 28 Februarie in Amerika gevier. Tot en met 1913 is Nasionale Vrouedag op die laaste Sondag in Februarie gevier. Later het dit toe 8 Maart geword.
Ek sal Maandag maar so stil-stil Vrouedag op my selwers agter my rekenaar vier…..en natuurlik jaloers wees op al die ander gelukkige en bevoorregte vroue wat kan uitspan.
Gelukkige Vrouedag alle Finesse-lesers!
Dis Maandag Vrouedag en vir baie vroue ’n dag van luilekker bederf, salig by die huis bly of watookal.
Party vroue gaan spa’s toe, ander woon funksies by waar vroueregte ensomeer bespreek word, ander drink net heerlik wyn of sjampanje.
Ander nou ja, werk….
Ons vroue-joernaliste is nie so geseënd nie - want heelparty van ons is van die talle vroue wat werk op vakansiedae. En wrintiewaar ook op Vrouedag. Verpleegsters, nooddienste, verkeersbeamptes, polisievroue ens werk ook op vakansiedae. As jy ’n joernalis is - of seker in ’n beroep soos verpleegster is - word dit maar deel van jou lewe en jy aanvaar dit so. Vakansiedae is dus ’n luukse!
Maar terug by vanjaar se Vrouedag - onthou om Sondag die Rapport te koop en die artikel (deur die uwe) oor Anna-Mart van der Merwe in die Rapport Tydskrif te lees. Anna-Mart is so ’n spesiale vrou met spesiale kwaliteite, en ons het besluit om haar te kies vir Vrouedag. (Binnelanders-kykers sien haar nou in die reeks as prof. Leonora Hanekom, ’n deskundige op haar gebied van endokrinologie.)
Ek wonder net so op die vooraand van Vrouedag….hoeveel vroue weet regtig waarom ons hier in Suid-Afrika ons eie Vrouedag het? Wel in 1956 het 20 000 vroue in Suid-Afrika hul stemme dik gemaak. Swart Vroue. Hulle het opgeruk Uniegebou toe. Maar ek kon nie mooi uitvind waaroor hulle hul stemme dik gemaak het nie? (Dalk weet een van die lesers en kan insette gee.) Ek neem aan dit was om vir vroueregte te veg, maar watse vroueregte? Gelykheid? Stemreg?
Tannie Milla Louw (Tannie Schoeman van 7de laan-faam) vertel my dat talle wit vroue in 1938 opgeruk het Voortrekkermonument toe….en ek kon tot op hede ook nie so mooi uitvind waaroor die betoging gegaan het nie? (So laat weet ons, asseblief Finesse-lesers!)
Internasionale Vrouedag word amptelik op 8 Maart swarsoor die wêreld gevier. Internasionale Vrouedag het ook ’n lang - interessante - geskiedenis.
Volgens die internet word Internasionale Vrouedag al sedert die begin van die 19de eeu gevier. Tydens die era was daar ’n groot omwenteling in die industriële wêreld en ’n groot bevolkingsaanwas en die begin van nuwe radikale ideologieë.
Die erge onderdrukking van vroue het in 1908 daartoe aanleiding gegee dat vroue hul monde begin opmaak het en betoog het. In daardie jaar het 15 000 vroue deur die strate van New York City gemarsjeer en op korter ure, beter betaling en stemreg aangedring.
In ooreenkoms met ’n verklaring deur die Sosialistiese Patrty van Amerika is die eerste amptelike Nasionale Vrouedag op 28 Februarie in Amerika gevier. Tot en met 1913 is Nasionale Vrouedag op die laaste Sondag in Februarie gevier. Later het dit toe 8 Maart geword.
Ek sal Maandag maar so stil-stil Vrouedag op my selwers agter my rekenaar vier…..en natuurlik jaloers wees op al die ander gelukkige en bevoorregte vroue wat kan uitspan.
Gelukkige Vrouedag alle Finesse-lesers!
Posts
