“Ek het nog nie die Krismis- feeling nie,” se^ ‘n kollega verlede week terwyl ons tussen blinkers en streamers in die kafeteria eet.

“Hoe voel die Krismis-feeling?” vra ek en hou my aspris so bietjie dom.

“Die party feeling - dat jy net wil party!” antwoord sy en kyk my snaaks aan. So asof ek nou-net ‘n wors is wat op ‘n Krismiskoek geland het.

Ek bly tjoepstil. Dink so by myself - party? Is dit waaroorKersfees gaan? En wonder toe meer en meer oor daardie Krismis-feeling….

Kersfees beteken verskillende dinge vir verskillende mense. Vir baie beteken dit kuier, sosiaal saam met vriende en familie verkeer, baie eet, baie drink, koop, koop en koop…..En vir baie kinders is Kersfees Kersvader wat groot en duur persente uitdeel….

Die winkels en advertensies wink en basuin dit uit: Kom koop kom koop - spesiale aanbiedinge net vir Kersfees! Kom koop, want Kersfees kom! (Ek wil naderhand stik as ek Kersvaders in warm klere in die somer sien staan).

Die wat het, kry meer en die wat nie het nie, voel in hierdie tyd armer…..bedelaars, boemelaars, behoeftiges smag net na ‘n heerlike Kersete, nuwe skoene dalk, nuwe klere….’n warm bed, of névermind ‘n warm bed, net ‘n bed!!

En die wat nie familie het nie, smag na die ware vreugde van familiebande…samesyn van familie…..

Baie Suid-Afrikaners sit almal in dieselfde bootjie - hul familie bly ver. Dalk in Kanada, Londen, Australie”, Nieu-Seeland. Ek het die afgelope twee jaar oor Kerstyd en Nuwejaar vir my broer en suster in Londen gaan kuier. En dan is die vliegtuig stampvol van Suid-Afrikaners wat ‘n kind, ‘n broer, ‘n ma, ‘n pa, ‘n suster of wieookal in Londen het. Ou tannies is opgewonde om hul kinders en kleinkinders weer te sien. Die weersiens op Heathrow van families gee jou hoendervleis.

Vanjaar is ek platsak en kan ek nie bekostig om Londen toe te gaan nie - dit beteken tuisbly vir Kersfees - sonder familie (behalwe ‘n paar tannies en neefs en niggies is my naaste familie maar in Londen).  

Ek het uit die staanspoor besluit, ek gaan nie depressief word omdat ek nie hierdie Kerstyd saam met my familie is nie. Ek gaan sterk wees, op my tande byt en myself nie bejammer nie.  Dinge doen wat ek nie gewoonlik tyd het om te doen nie - fliek, lees, by pelle kuier. Maar die depressie het reeds soos ‘n swart hond voor my deur kom sit….of soos ‘n trapsuutjies teen my nek kom opklim. Ek jaag hom kort-kort weg….maar elke keer as ek hoor hoe almal praat van Kerstyd se spyskaart of Jingle Bells of Stille Nag in die winkels speel, dan kry ek daardie knop in die keel…

Kersfees vir ons as kinders was nooit Kersbome en/of Kersvader nie. My ouers het my geleer dat dit ‘n tyd is van gee en dankbaarheid - dankbaarheid en vreugde dat Christus vir ons almal gebore is. Vir die rykes, die armes, die bedelaars….

Oukersaand is daar uit die Bybel van Christus se geboorte gelees…en ons het Kersliedere gesing….geskenke was wel aan die orde van die dag.

Lindie van Eeden (Karin van Egoli en nou skakelbeampte van Solidariteit se Helpende Hand) slaan die spyker op die kop in Rooi Rose oor hoe sy en haar gesin Kerstyd hou - hulle probeer m iets vir behoeftiges en mense wat swaarkry te beteken. Sy en haar kinders ry in hierdie tyd met persentjies in die motor - as hulle iemand sien wat behoeftig is, dan gee hulle die geskenk.

En daarom het ek besluit dat ek hierdie Kersfees ‘n tyd van GEE gaan maak - ek gaan bejaarde vriende nooi vir ete, by siekes kuier.

En dalk in die strate gaan kyk of ek vir Arnold, die boemelaar sien…..miskien ‘n ou kombers vir hom gee. Ek gaan ook ‘n punt daarvan maak om almal wat ek ken wat geliefdes en familie die afglope jaarvereloor het, te troos met die woorde: Kersfees Kom en Jesus Christus is vir ons almal gebore!

Mag  julle almal ‘n vredevolle en gesee”nde Kersfees he^ en die liefde, vrede en vreugde van Christus in hierdie spesiale tyd beleef!

Afskeid is nooit ‘n maklike ding nie, of ons nou vir mense wat die tydelike met die ewige wissel totsiens moet se, of dit dalk iemand (vriend of familielid) is wat verhuis.

Ek sal nooit die dag vergeet toe my kleinsus besluit het om Afrika vir europa te verruil nie - dis nou seker al vyftien jaar gelede.
Sy het besluit om in Kopenhagen te gaan woon en werk (nadat sy ‘n aanloklike aanbod van IBM gekry het). Sy het voor die tyd Deens begin leer , haar tasse gepak en kort nadat Mandela tot ons nuwe staatspresident verkies is, koebaai gese.

My broer - en pa - was saam op die lughawe met die groot afskeid en ek het snot en trane gehuil toe ons groet. My broer het getroos met die woorde: “Toemaar, sy sal ok wees.”

My straatwyse sussie woon nou die afgelope sewe jaar in Londen en die afgelope vyftien jaar - of ek nou daar gaan kuier het of sy in sonnige Suid-Afrika - was die afskeide op die betrokke lughawens altyd baie swaar. Intussen het my broer en sy gesin ook na Londen verhuis - dis nou vier jaar gelede - en moi is nou die enigste van ons drie wat nog hier woon. (Kan iemand my kwalik neem as ek lughawens haat, want ek assosieer dit altyd met trane en afskeid).

Maandag moes ek ook van ‘n baie getroue en geliefde vriendin afskeid neem. Tannie Milla (ofte wel tannie Schoeman van 7de laan-faam soos baie kykers haar ken) het Maandag finaal verhuis Port Elizabeth toe. Twee van haar dogters, Milla en Susan, woon in die vriendelike stad en op 88 het tannie Milla nou finaal (!) besluit om af te tree.

Ek kan nie in woorde vir enigiemand beskryf wat tannie Milla die afgelope 28 jaar vir my beteken het nie - sy het my surrogaat-ma geword na my ma se afsterwe en sy was ALTYD daar vir my (ons was eers 12 jaar bure in Brixton, dis hoe ons mekaar leer ken het).

Sy was so ‘n wonderlikie rolmodel vir my gedurende al hierdie jare - sy gooi nooit tou op nie, het altyd ‘n oplossing vir ‘n probleem gevind, het ‘n onwrikbare geloof in haar God, ongelooflik onbaatsugtige liefde vir haar medemens…..

Haar studente by die ADK het haar ook leer ken as iemand wat altyd ‘n skouer en ‘n oop hart en wyse raad het vir enige probleem. dit was ongelooflik om deur al die jare te sien hoe baie hulle almal vir haar omgee….en sy vir hulle.

Ek sal nooit daardie prentjie van tannie Milla vergeet toe sy Maandag op die stoep gestaan het en vir my totsiens gewaai het nie….ek kon beswaarlik die trane onderdruk.

Soos reeds gese^, afskeid is nooit maklik nie, maar ek hoop dat sy in hierdie jare wat nog vir haar voorle^net goeie gesondheid sal geniet….en dat sy baie lekker sal rus by die see en haar familie! Want sy verdien dit!

So is ek toe genooi om Woensdagaand Steve Booysen, eks-baas van ABSA,  se Musical Boardroom by Emperors in Boksburg by te woon.  (Dis ‘n vertoning wat Steve  Booysen bymekaargesit het en ‘n gelyknamige album met verskeie bekende kunstenaars is die aand deur Storm Rekordz, bekendgestel)

Nou ja, ek het aanvanklik vreeslik opgesien om te gaan. Eerstens moet jy jaag om van die kantoor by die huis te kom, aan te trek en op te tof en weer jaag om betyds by die funksie te kom. En die padwerke en verkeer maak dit nie makliker nie. Teen die tyd wat jy sewe-uur by die funksie kom, is jy gewoonlik pap nat gesweet, jou nek is in ‘n spasma en jy bewe van stres.

Ek en my vriendin Marianna het toe wel besluit om so uur en ‘n half voor die tyd die moeilike pad te vat. As ons genoeg tyd gehad het, sou ons selfs ‘n mandjie en toebroodjies vir padkos gepak het, want die Emperors is omtrent ‘n dagreis ter perd.

Nou ja, daar kom ons toe net betyds by die teater aan! Als baie  fancy, en volgepak. Die konsert, met onder meer Mathys Roets, Lara Francis, Danie Niehaus, Tobi Jooste, Bobby Louw, Andries Botha en sy broer Ghapi, Clint Cunningham, Anna Davel, Mel Botes, Kurt Darren en Natasja Jacobs, Veraz en die Ses Snare is geadverteer as ‘n “oldies” konsert en ek is seker dit was beslis meer op die ouer garde gerig. (So tussen hakies, die eerste twee aande is die tafels aan verskillende maatskappye verkoop en die kaartjies het glo R1000 per persoon gekos. Die derde aand is die deure vir die publiek oopgegooi).

Die liedjies op die program (en die album)  is alles Steve Booysen (ek sit maar elke keer Booysen by nou-nou dink mense dis Steve Hofmeyr) se persoonlike keuse: en dit is ou treffers so uit die laat sewentigs en vroee” tagtigs. Anna Davel het byvoorbeeld They Shoot Horses Don’t They gesing, Mathys het die liedjie Arms of Mary (wat baie ou herninneringe van my goeie Puk-dae opgeroep het) gesing en Liesl du Toit (ex Shine 4-meisie) het gesprankel met die op-en-wakker Jeans On. Moet se, die nuweling wat seker die grootste aftrek en reaksie gekry het is Veraz, ‘n 23-jarige sanger-liedjieskrywer van die suide van Johannesburg. Hy sing lekker reggae en het treffers van die Bee Gees soos To Love Somebody lekker opgeklits - en die gaste se dansvoete behoorlik gekielie. (Hou Veraz gerus in die toekoms dop, hy is ons eie boere Bob Marley).

Die aand was na my sin bietjie uitgerek. Kurt was wel ‘n wonderlike compere en het die onkonvensionele aand op ‘n onkonvensionele, lekker informele manier aangebied…..Kurt is ‘n pro op die verhoog en weet net wanneer om die regte ding op die regte tyd te se^. (En Kurt se weergawe van die Van Morrison se Have I Told You Lately That I Love you het my behoorlik hoendervel gegee!! Wow, Kurt!)

Nog ‘n groot bonus van die aand was die Ses Snare se keurspel - dit is die eerste keer dat ek hierdie ses musikante saam en live hoor speel en ja, Vya Con Dios se Neh Nah Nah Nah het die gehoor heeltemal gaande gehad. Die gehoor wou die ouens natuurlik ook nie laat gaan nie - en hulle moes nog ‘n toegif doen. Dis so lekker om hierdie ses te hoor en te sien musiek maak,  Leon Ecroignard, die grapjas van die ses, is natuurlik ‘n groot vreugde om dop te hou, want dit lyk of hy elke oomblik geniet wat hy doen!

Dan moet ek nog byvoeg, dis lekker dat daar nie net jong latte op die verhoog was nie. ou veterane soos Danie Niehaus, Mathys en Bobby Louw het ook gewys hulle hoef nie’n tree terug te staan vir die nuwe talent nie.

My hart het sommer na die tyd geswel van trots - ons het soveel talent in hierdie land en soveel belowende NUWE talent!!  Hopelik sal  nuwe jong sterre soos Lara Francis en Veraz nie sommer in die niet verskiet nie!

Gaan kyk gerus op die CD-winkelrakke of jy Steve Booysen se My Musical Boardroom (Storm Rekordz) in die hande kan kry - veral as jy van die 70′’s en 80’s se musiek hou.

Hopelik gaan Steve B. nog ‘n versameling treffers in die nabye toekoms uitgee, en ja, nou praat die Afrikaner-patriot binne my, ek hoop volgende keer is dit nie net in Ingels nie, maar ook van ons groot Afrikaanse treffers soos Mannetjies Roux, Liza se Klavier ens. wat bietjie afgestof word.